booked.net


Czym jest Wielkie Amen na końcu Modlitwy eucharystycznej?

Czym jest Wielkie Amen na końcu Modlitwy eucharystycznej?

Eucharystia • Liturgia • Modlitwa

Czym jest Wielkie Amen na końcu Modlitwy eucharystycznej?

Pod koniec Modlitwy eucharystycznej kapłan unosi patenę i kielich, a lud odpowiada „Amen”. To jedno słowo bywa wypowiadane szybko. Tymczasem należy do najważniejszych odpowiedzi zgromadzenia podczas Mszy.

Grafika działu Pogłębiać emocje — Polska Parafia w Peterborough

Co dzieje się tuż przed Amen?

Kapłan wypowiada doksologię, czyli uroczyste uwielbienie Boga: „Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie…”. Cała modlitwa skierowana jest do Ojca, w jedności Ducha Świętego. Kończy ona Modlitwę eucharystyczną, będącą centrum celebracji.

Nie jest to druga konsekracja ani prywatna modlitwa kapłana oderwana od obecnych. Kapłan wypowiada przewidziany tekst, a wierni potwierdzają go własną aklamacją.

Dlaczego mówi się o „Wielkim” Amen?

Słowo „Amen” oznacza przyjęcie i potwierdzenie tego, co zostało wypowiedziane. W tym momencie wspólnota włącza swoje „tak” w wielką modlitwę dziękczynienia i uwielbienia.

Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego (nr 79h) wskazuje, że doksologię kończy aklamacja ludu. Kiedy jest śpiewana, wybrzmiewa wyraźniej, ale znaczenie nie zależy od melodii ani długości odpowiedzi.

Jak wypowiedzieć je świadomie?

Pomyśl o wszystkim, co zostało przyniesione na Mszę: wdzięczności, trudzie, prośbach i nadziei. Niech „Amen” stanie się świadomą zgodą na modlitwę Kościoła, a nie automatycznym zakończeniem długiego fragmentu liturgii.

Nie musisz znać na pamięć wszystkich formuł. Wystarczy, że rozumiesz, iż w tym momencie Kościół oddaje chwałę Ojcu przez Syna w Duchu Świętym, a Ty dołączasz do tej modlitwy.

Wprowadź to w życie

Podczas najbliższej Mszy wypowiedz Wielkie Amen świadomie, jako własne „tak” wypowiedziane Bogu.

Modlitwa

Ojcze, przyjmij nasze dziękczynienie przez Jezusa Chrystusa w jedności Ducha Świętego. Niech nasze Amen stanie się codziennym życiem w miłości. Amen.

Źródło i dalsza lektura

GIRM, nos. 78–79