Dlaczego Kościół jest Ciałem Chrystusa, a nie tylko organizacją?

Czy parafia to po prostu instytucja?

Kościół ma budynki, kalendarze, parafialne biuro, finanse i zasady. Z zewnątrz może przypominać zwyczajną organizację. A jednak św. Paweł użył znacznie bardziej wymagającego obrazu: wspólnota wierzących jest Ciałem Chrystusa (por. 1 Kor 12,12–27).

W organizacji łatwo liczyć stanowiska i kompetencje. W ciele liczy się współzależność: ręka potrzebuje oka, a noga nie może powiedzieć reszcie, że jest całkowicie samowystarczalna.

Jedno Ciało, wiele części

Paweł pisze o różnorodności darów i posług. Nie wszyscy wykonują tę samą pracę, nie każdy ma talent do publicznych wystąpień, śpiewu lub organizowania wydarzeń. Ktoś potrafi cierpliwie słuchać, ktoś pomaga starszym, ktoś dba o porządek, ktoś uczy dzieci.

Katechizm (nr 791) przypomina, że jedność Ciała nie usuwa różnorodności jego członków. Przeciwnie: dary służą dobru całej wspólnoty. Dlatego pytanie nie brzmi jedynie: „Czy mam coś ważnego do zaoferowania?”. Lepiej zapytać: „Jak mój dar może pomóc innym?”.

Co dzieje się, gdy jeden członek cierpi?

Święty Paweł mówi, że gdy cierpi jeden członek, współcierpią inne. To poważne wymaganie wobec Kościoła. Jeśli w naszej wspólnocie ktoś jest samotny, bezrobotny, chory lub nowy w kraju, nie wystarczy powiedzieć: „To nie moja sprawa”.

Żywa wspólnota reaguje modlitwą, obecnością, roztropną pomocą i szacunkiem dla godności człowieka. Równie ważne jest radowanie się dobrem innych, bez zazdrości i rywalizacji.

Chrystus jest Głową

Obraz Ciała Chrystusa nie oznacza, że wspólnota jest doskonała albo że każda decyzja ludzi Kościoła jest automatycznie dobra. Członkowie Kościoła pozostają grzesznikami, którzy potrzebują nawrócenia. Głową jest Chrystus, nie ulubiony lider czy najbardziej aktywny parafianin.

Wiara w Chrystusa pomaga nam widzieć dalej niż osobiste sympatie, narodowość, sposób mówienia czy doświadczenie. Jedność nie oznacza jednakowego charakteru.

Małe parafialne gesty mają znaczenie

Dla Polaków mieszkających za granicą parafia bywa miejscem modlitwy, języka i spotkania. Nie powinna jednak stawać się zamkniętym klubem. Gdy witamy nowych ludzi, pomagamy rodzinom i szukamy porozumienia z innymi, pokazujemy Ciało Chrystusa w działaniu.

Wprowadź to w życie

Przyjrzyj się potrzebom wspólnoty. W tym tygodniu zaoferuj jedną rzecz, którą naprawdę potrafisz: godzinę czasu, rozmowę, podwiezienie lub pomoc organizacyjną.

Modlitwa