Ładowanie pogody...


Dlaczego kapłan wkłada cząstkę Hostii do kielicha?

Dlaczego kapłan wkłada cząstkę Hostii do kielicha?

Liturgia • Eucharystia • Jedność

Dlaczego kapłan wkłada cząstkę Hostii do kielicha?

Tuż przed Komunią Świętą dokonuje się cichy gest, który przypomina o jedności żyjącego Chrystusa.

Grafika Pogłębiać Emocje — Polska Parafia Peterborough

Mały gest, którego łatwo nie zauważyć

W czasie Mszy często patrzymy na najważniejsze momenty: konsekrację, podniesienie Hostii, Komunię Świętą. Jednak pomiędzy modlitwą „Ojcze nasz” a przystąpieniem do Komunii dokonuje się jeszcze jeden gest. Kapłan łamie konsekrowaną Hostię i małą jej cząstkę umieszcza w kielichu z Krwią Pańską.

Nie jest to przygotowanie darów ani powtórzenie konsekracji. Chleb i wino zostały już konsekrowane. Czynność należy do obrzędu łamania Chleba i łączenia postaci eucharystycznych, nazywanego niekiedy „zmieszaniem”.

Co mówi Mszał?

Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego w numerze 83 wyjaśnia, że kapłan wkłada cząstkę Hostii do kielicha na znak jedności Ciała i Krwi Pana w dziele zbawienia, czyli Ciała Jezusa Chrystusa żyjącego i uwielbionego.

To ważne sformułowanie. Eucharystia nie zatrzymuje nas wyłącznie przy obrazie śmierci Jezusa. Uczestniczymy w misterium paschalnym: męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Ten, którego przyjmujemy, jest Panem żyjącym.

Dlaczego najpierw łamanie Chleba?

Jezus łamał chleb podczas Ostatniej Wieczerzy. Pierwsi chrześcijanie nazywali wspólne sprawowanie Eucharystii „łamaniem chleba”. Obrzęd ten ukazuje, że wielu wierzących, przyjmując jeden Chleb życia, staje się jednym Ciałem w Chrystusie (por. 1 Kor 10,17).

Nie chodzi zatem tylko o techniczny podział Hostii. Gest opowiada o Kościele, w którym różne osoby otrzymują udział w tym samym darze. Nikt nie jest właścicielem Eucharystii; wszyscy ją otrzymujemy.

A co ze śpiewem „Baranku Boży”?

Wezwanie „Baranku Boży” towarzyszy łamaniu Chleba. Prosimy o miłosierdzie, a na końcu o pokój. Pokój Chrystusa nie polega na braku problemów, lecz na pojednaniu, które On przynosi. Dlatego gest i modlitwa wzajemnie się objaśniają.

Podczas następnej Mszy spójrz na ten moment świadomie. Nie próbuj śledzić każdego ruchu jak widowiska. Pomyśl raczej: Chrystus daje siebie całemu Kościołowi, także mnie, i zaprasza, byśmy byli jedno.

Jedność zaczyna się po wyjściu z kościoła

Łatwo mówić o jedności podczas liturgii, a potem wracać do sporów, obojętności i wzajemnego osądzania. Eucharystia stawia przed nami pytanie, czy potrafimy zrobić miejsce drugiemu człowiekowi: w rodzinie, pracy i parafii. Mała cząstka Hostii przypomina o wielkiej rzeczywistości wspólnoty.

Wprowadź to w życie

Na najbliższej Mszy zwróć uwagę na łamanie Chleba. Po liturgii wykonaj jeden gest pojednania lub życzliwości wobec osoby, z którą trudno Ci się porozumieć.

Modlitwa

Panie Jezu, Chlebie życia, jednocz nasze serca w Twojej miłości. Ucz nas dostrzegać w drugim człowieku brata i siostrę. Amen.