Ten słynny punkt orientacyjny był świadkiem śmierci wielu świętych męczenników
W sercu Placu Świętego Piotra w Rzymie, otoczonego kultowymi kolumnadami i piękną włoską architekturą, stoi obelisk z… Egiptu?
Tak, obelisk watykański, charakterystyczny punkt orientacyjny Watykanu, ma zaskakującą historię. Obelisk ten, niegdyś używany w pogańskim Egipcie, a następnie jako symbol prześladowań chrześcijan, stanowi teraz świadectwo wiecznej natury Kościoła katolickiego.
Obelisk ten został pierwotnie wzniesiony przez nieznanego faraona w Heliopolis w Egipcie w roku 37 n.e., u szczytu Cesarstwa Rzymskiego. Cesarz Kaligula przetransportował go do Rzymu, aby ozdobić budowany przez siebie cyrk – arenę wyścigów rydwanów. Za Nerona obelisk reprezentował władzę cesarza, władzę używaną wówczas do prześladowania pierwotnego Kościoła. Miejsce to było świadkiem męczeństwa wielu chrześcijan, w tym, według tradycji, samego św. Piotra.
Dzięki Bożej Opatrzności Kościół zwyciężył prześladowania i ostatecznie Rzym stał się centrum Kościoła. Jednak ten obelisk wciąż stał, przypominając tym, którzy go widzieli, o długiej i trudnej historii Wiary.
W 1586 roku, w wyczynie inżynieryjnym kierowanym przez architekta Domenico Fontanę pod kierunkiem papieża Sykstusa V, obelisk został przeniesiony na obecne miejsce. To przeniesienie było czymś więcej niż zwykłym przedsięwzięciem architektonicznym; symbolizował rekultywację i chrystianizację pomnika, który był świadkiem krwi pierwszych męczenników chrześcijańskich.
Poza fascynującą historią sam obelisk ma ogromne znaczenie. Wyjątkowy wśród rzymskich obelisków, nigdy nie był zwieńczony piramidionem (kamieniem w kształcie piramidy), cechą typową dla obelisków starożytnego Egiptu. Obecnie zwieńczony jest brązowym emblematem krzyża zawierającym fragment Prawdziwego Krzyża.
Ten potężny symbol chrześcijański przekształca obelisk w monumentalny zegar słoneczny, którego cień przesuwa się po Placu Świętego Piotra, odmierzając czas.
Obecność obelisku przed Bazyliką św. Piotra ma charakter niezwykle symboliczny, łączy przeszłość Kościoła z jego teraźniejszością i przyszłością. Służy jako wizualna metafora fundamentu Kościoła na Apostołach i męczennikach, a jego niezachwiana wiara pozostaje wysoka pośród zmieniających się cieni czasu.
Na jego podstawie znajdują się następujące napisy w języku łacińskim upamiętniające przeniesienie obelisku i jego chrześcijańskie znaczenie:
- Od strony wschodniej: Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat (Chrystus zwycięża, Chrystus króluje, Chrystus rozkazuje).
- Po stronie zachodniej: Ecce Crux Domini, fugite partes adversae, vicit Leo de tribu Juda, Radix David (Oto Krzyż Pański, uciekajcie przed wrogimi mocami, Lew z pokolenia Judy, zwyciężył Korzeń Dawida).
- Na północnej i południowej stronie znajdują się dedykacje dla papieża Sykstusa V.
