Bł. Władysław z Gielniowa (1440–1505) był bernardynem, znanym kaznodzieją i poetą religijnym. Jego życie wypełniała gorąca pobożność pasyjna i oddanie Maryi. W 1962 roku papież Jan XXIII ogłosił go głównym patronem Warszawy.
Pochodzenie i droga zakonna
Urodził się ok. 1440 roku w Gielniowie pod Radomiem. Studiował w Krakowie, a następnie wstąpił do zakonu bernardynów. Szybko zasłynął jako gorliwy zakonnik i utalentowany kaznodzieja.
Kaznodzieja i poeta
Głosił kazania pełne prostoty i mocy, które docierały do serc zwykłych ludzi. Pisał pieśni pasyjne w języku polskim i łacińskim, zachęcając wiernych do rozważania cierpienia Chrystusa. Jego utwory stały się fundamentem polskiej poezji religijnej XV wieku.
Pobożność pasyjna
Znany był z niezwykłego nabożeństwa do Męki Pańskiej. Podczas jednego z kazań w Wielki Piątek uniósł się w ekstazie nad amboną, co wierni odczytali jako znak jego świętości.
Patron Warszawy
Zmarł 4 maja 1505 roku w Warszawie. Jego grób w kościele bernardynów szybko stał się miejscem pielgrzymek. Papież Klemens XIII ogłosił go błogosławionym w 1750 roku, a Jan XXIII w 1962 roku ustanowił patronem stolicy Polski.
Dlaczego jego przykład jest ważny?
- Świadectwo wiary: ukazywał Chrystusa ukrzyżowanego jako źródło zbawienia i miłości.
- Siła słowa: jego kazania i pieśni docierały do prostych ludzi, łącząc duchowość z kulturą.
- Opieka nad stolicą: jako patron Warszawy, wstawia się za jej mieszkańcami w trudnych chwilach.
Modlitwa za wstawiennictwem bł. Władysława z Gielniowa
Boże, Ty obdarzyłeś bł. Władysława gorącą miłością do Chrystusa ukrzyżowanego. Spraw, abyśmy za jego przykładem rozważali Mękę Twojego Syna i odważnie wyznawali wiarę w codziennym życiu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.Status: błogosławiony, bernardyn • Wspomnienie: 25 września • Patronat: Warszawa • Atrybuty: habit bernardyński, krucyfiks, księga, pióro.
