Podobnie uczynił wielki Doktor Kościoła św. Cyryl…
Wszyscy nienawidzimy być źle zrozumiani. Szczególnie nie znosimy bycia fałszywie oskarżanymi, nawet z powodu drobnych rzeczy.
Czy możesz sobie wyobrazić, że możesz zostać fałszywie oskarżony o skrajną herezję?
Św. Cyrylowi nie było trudno wyobrazić sobie… to była rzeczywistość, w której musiał żyć.
Urodzony około 315 roku n.e. Cyryl wychował się w Jerozolimie i otrzymał gruntowne wykształcenie, zwłaszcza w zakresie Pisma Świętego. Już w młodym wieku Cyryl był głęboko przekonany o swojej wierze i szczególnie kochał piękno teologii.
Został wyświęcony na kapłana przez Biskupa Jerozolimy i miał za zadanie katechizować osoby przygotowujące się do chrztu oraz nowo ochrzczonych w okresie Wielkiego Postu i Wielkanocy.
Jego wykłady, zwane „wykładami katechetycznymi” lub „katechezami”, są nadal cenione ze względu na ich wgląd w praktyki liturgiczne i teologiczne rozumienie Kościoła w połowie IV wieku.
Jednak pomimo wiary wstąpienie Cyryla na biskupstwo Jerozolimy było naznaczone kontrowersjami. Okoliczności jego konsekracji są nieco niejasne, wiadomo jednak, że jednym z biskupów konsekrujących był Akacjusz, arianin, co budzi podejrzenia co do skłonności teologicznych Cyryla. Plaga herezji ariańskiej na wieki wpłynęła na reputację Cyryla.
Kadencja Cyryla jako biskupa była trudna. Jego otoczenie nieustannie oskarżało św. Cyryla o arianizm, pomimo jego zdrowego i wiernego przywództwa. Przeciwny biskup nawet fałszywie oskarżył go o niesubordynację i nadużycie majątku kościelnego.
Św. Cyryl został wygnany, ułaskawiony i ponownie wygnany.
Ostatecznie ortodoksja Cyryla została potwierdzona. Brał udział w Soborze w Konstantynopolu w 381 r., na którym przyjął określenie „współistotny”, potwierdzając, że Chrystus ma tę samą substancję co Ojciec. Akceptacja ta odegrała kluczową rolę w odrzuceniu przez Kościół arianizmu i ustanowieniu doktryny o Trójcy wyrażonej w Credo Nicejskim.
Współbracia św. Cyryla przeszli od oskarżania go o arianizm do uznania go za obrońcę ortodoksji przeciwko niemu. Pomimo oskarżeń i krytyki św. Cyryl zachował pokorną ufność wobec Pana.
Ostatecznie uznano jego zasługi i w 1822 r. Cyryl został ogłoszony doktorem Kościoła, co było zaszczytem nadawanym świętym, którzy wnieśli znaczący wkład w teologię i doktrynę.
