Co nas czeka w nadchodzących tygodniach 25 października – 24 października 2026

Niedziela, 25 października 2026 — XXX Niedziela Zwykła — największe przykazanie

Oznaczenie liturgiczne: XXX Niedziela Zwykła (zielony), rok A, II cykl czytań powszednich; II tydzień psałterza.
Czytania: Wj 22,20–26; Ps 18 (17); 1 Tes 1,5c–10; Mt 22,34–40.
Istota dnia: W Księdze Wyjścia Bóg staje po stronie cudzoziemca, wdowy, sieroty i ubogiego. Nie można więc mówić o miłości Stwórcy, ignorując ludzką krzywdę. Święty Paweł dziękuje Tesaloniczanom za wiarę, która staje się przykładem dla innych. W Ewangelii uczony w Prawie pyta Jezusa o największe przykazanie. Odpowiedź Chrystusa łączy miłość Boga całym sercem z miłością bliźniego jak siebie samego. Te przykazania nie konkurują ze sobą: prawdziwe oddanie Bogu przemienia sposób traktowania drugiego człowieka, zwłaszcza bezbronnego i samotnego. Niedzielna Eucharystia jest miejscem przyjęcia tej miłości i posłania do konkretnego działania. Jezus łączy miłość Boga z miłością bliźniego, ponieważ obydwa przykazania wypływają z tego samego źródła. Nie wystarczy zatem deklarować religijności, jeżeli pozostajemy obojętni wobec samotnego sąsiada, rodziny w kryzysie czy człowieka, który potrzebuje wsparcia. Dzisiejsza Ewangelia zachęca do rachunku sumienia: czy moja modlitwa przekłada się na cierpliwość, uczciwość i gotowość przebaczenia? Miłość nie jest tylko emocją; staje się decyzją, którą podejmujemy w codziennych spotkaniach.
Cytat: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego” (Mt 22,39).
Modlitwa: Panie Jezu, naucz mnie kochać Ciebie całym sercem i dostrzegać Twoje oblicze w potrzebujących.
Praktyka: Zadzwoń do kogoś samotnego lub pomóż osobie, która nie może Ci się odwdzięczyć.
Pamięć dnia: Miłość Boga i bliźniego; modlitwa za ubogich, przybyszów i rodziny.
W parafii: Zobacz także intencje mszalne na 25 października i ogłoszenia duszpasterskie parafii.

Poniedziałek, 26 października 2026 — Poniedziałek XXX tygodnia — święci Chad i Cedd

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni (zielony) lub wspomnienie dowolne świętych Chada i Cedda, biskupów, w kalendarzu Anglii (biały). II tydzień psałterza.
Czytania: Ef 4,32–5,8; Ps 1; Łk 13,10–17.
Istota dnia: Święty Paweł wzywa do wzajemnej dobroci, przebaczenia i naśladowania Boga w miłości. W Ewangelii Jezus uzdrawia kobietę, która od wielu lat była pochylona i cierpiała z powodu swojej niemocy. Uzdrowienie w szabat budzi sprzeciw przełożonego synagogi, ale Jezus pokazuje, że prawo Boże nie służy odkładaniu miłosierdzia. Przywraca człowiekowi godność i wolność. Święci bracia Chad i Cedd, biskupi i misjonarze wczesnośredniowiecznej Anglii, przypominają o cichej, pokornej posłudze i ewangelizacji dokonującej się przez bliskość ludziom. Dla wspólnoty katolickiej żyjącej w Anglii to szczególne wezwanie do świadectwa wiary bez wyniosłości. Uzdrowiona kobieta przez osiemnaście lat żyła przygarbiona. Jezus nie traktuje jej jak problemu do odłożenia na inny dzień, lecz nazywa córką Abrahama i przywraca jej godność. Jest w tym ważna lekcja o świętowaniu niedzieli, wolności i o prawie służącym człowiekowi. Święci Chad i Cedd, związani z ewangelizacją wczesnośredniowiecznej Anglii, uczą wytrwałego głoszenia Dobrej Nowiny i troski o wspólnoty. Ich pamięć pomaga modlić się za Kościół w kraju, w którym dziś żyjemy.
Cytat: „Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni” (por. Ef 4,32).
Modlitwa: Jezu, uwolnij mnie od osądzania i ucz mnie dostrzegać cierpienie innych.
Praktyka: Zamiast oceniać czyjąś słabość, okaż dziś konkretną cierpliwość i pomoc.
Pamięć dnia: Święci Chad i Cedd — biskupi, misjonarze Anglii; modlitwa za ewangelizację i duchowieństwo.
W parafii: Październik jest miesiącem różańca: jak odmawiać różaniec – poradnik parafialny.

Wtorek, 27 października 2026 — Wtorek XXX tygodnia — ziarnko gorczycy

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXX tygodnia zwykłego (zielony), II tydzień psałterza.
Czytania: Ef 5,21–33; Ps 128 (127); Łk 13,18–21.
Istota dnia: Święty Paweł podejmuje temat miłości i odpowiedzialności w małżeństwie, wskazując na Chrystusa, który kocha Kościół miłością ofiarną. Nie jest to wezwanie do dominacji, lecz do wierności, szacunku i służby. Jezus mówi o ziarnku gorczycy i zaczynie: Królestwo Boże rozwija się często cicho, z dala od spektakularnych wydarzeń. Pozornie mały gest miłości, rozmowa z dzieckiem, pojednanie czy krótka modlitwa może z czasem przemienić całe środowisko. Wiara nie musi być głośna, aby była owocna. Pod koniec miesiąca różańcowego warto zobaczyć w codziennej modlitwie właśnie taki zaczyn dobra. Ziarnko gorczycy jest niewielkie, a zaczyn działa niemal niewidocznie. Podobnie żywa wiara najczęściej wzrasta w prostych gestach: cierpliwej rozmowie, odmówionym różańcu, pomocy potrzebującemu i zachowanym słowie. Nie musimy od razu dostrzegać wielkich rezultatów, by nasz wysiłek miał wartość. List do Efezjan pozwala spojrzeć również na więzi rodzinne: wzajemne poddanie się sobie w szacunku dla Chrystusa prowadzi ku odpowiedzialnej miłości, która nie szuka dominacji, lecz dobra drugiej osoby.
Cytat: „Do czego podobne jest królestwo Boże?” (Łk 13,18).
Modlitwa: Boże, pobłogosław małe początki dobra w moim domu i naszej parafii.
Praktyka: Zrób jedną drobną rzecz dla rodziny, której zwykle nie zauważa nikt poza Bogiem.
Pamięć dnia: Dzień modlitwy za małżeństwa, rodziny i cierpliwe dojrzewanie wiary.
W parafii: Pomoc do codziennej modlitwy: parafialny przewodnik po różańcu.

Środa, 28 października 2026 — Święto świętych Szymona i Judy, Apostołów

Oznaczenie liturgiczne: Święto świętych Szymona i Judy, Apostołów (czerwony); II tydzień psałterza.
Czytania: Ef 2,19–22; Ps 19 (18); Łk 6,12–16.
Istota dnia: Jezus przed wyborem Dwunastu modli się przez całą noc. Apostolskie powołanie wyrasta więc ze wspólnoty z Ojcem, a nie z ludzkiej ambicji. Święty Paweł nazywa ochrzczonych domownikami Boga, zbudowanymi na fundamencie Apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest Chrystus. Szymon zwany Gorliwym i Juda, nazywany również Tadeuszem, przypominają, że Jezus powołuje ludzi o różnych historiach, aby budować jeden Kościół. O ich późniejszym życiu zachowało się niewiele pewnych informacji, lecz ich świadectwo pozostało w liturgicznej pamięci wspólnoty. Święty Juda jest szczególnie czczony jako orędownik w trudnych, po ludzku beznadziejnych sprawach. Święci Szymon Gorliwy i Juda Tadeusz są w Nowym Testamencie wspominani rzadko, lecz należą do fundamentu apostolskiego Kościoła. Ich święto podkreśla, że wspólnota chrześcijańska opiera się nie na doskonałości poszczególnych ludzi, ale na wierności Chrystusa. On sam dobierał uczniów o różnych historiach i usposobieniach. Współczesna parafia także gromadzi osoby o rozmaitych doświadczeniach, a jedność wymaga od nich cierpliwości i słuchania. Święty Juda jest w pobożności wiernych szczególnie przyzywany w sprawach trudnych i po ludzku beznadziejnych.
Cytat: „Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale współobywatelami świętych” (por. Ef 2,19).
Modlitwa: Święci Apostołowie Szymonie i Judo, wypraszajcie nam wierność Ewangelii i odwagę jedności.
Praktyka: Pomódl się za kogoś, kto stracił nadzieję, i wykonaj jeden gest budujący wspólnotę.
Pamięć dnia: Święci Szymon i Juda — Apostołowie Chrystusa, świadkowie wiary i jedności Kościoła.
W parafii: Poznaj szczegółowy artykuł parafialny o świętych Szymonie i Judzie.

Czwartek, 29 października 2026 — Czwartek XXX tygodnia — wierność mimo trudności

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXX tygodnia zwykłego (zielony), II tydzień psałterza.
Czytania: Ef 6,10–20; Ps 144 (143); Łk 13,31–35.
Istota dnia: List do Efezjan zachęca, aby umacniać się w Panu i przywdziać duchową zbroję: prawdę, sprawiedliwość, wiarę, nadzieję zbawienia i słowo Boże. Nie chodzi o walkę z drugim człowiekiem, lecz o opieranie się złu przez wierność Chrystusowi. W Ewangelii Jezus słyszy ostrzeżenie o zagrożeniu ze strony Heroda. Nie porzuca swojej drogi, ale idzie do Jerozolimy, mimo odrzucenia. Jego lament nad miastem ukazuje pragnienie zgromadzenia ludzi jak matka chroniąca swoje dzieci. Odwaga ucznia nie polega na braku lęku; jest zaufaniem, że dobro warto czynić także w niesprzyjających okolicznościach. Jezus nie wycofuje się z drogi do Jerozolimy, mimo wiadomości o zagrożeniu ze strony Heroda. Jego odpowiedź pokazuje odwagę, która nie polega na agresji, lecz na wierności misji. Obraz Jerozolimy, którą pragnie zgromadzić jak ptak swoje pisklęta, odsłania także czułość Boga. Duchowa walka opisana przez świętego Pawła nie upoważnia do wrogości wobec ludzi. Prawda, sprawiedliwość, wiara i modlitwa mają strzec serca przed zniechęceniem, kłamstwem i pokusą odwetu.
Cytat: „Umocnijcie się w Panu — siłą Jego potęgi” (por. Ef 6,10).
Modlitwa: Panie, daj mi wytrwałość i łagodną odwagę wtedy, gdy czynienie dobra jest trudne.
Praktyka: Nie odpowiadaj dziś nieżyczliwością na nieżyczliwość; wybierz spokojną, uczciwą odpowiedź.
Pamięć dnia: Tradycja wspomina św. Narcyza z Jerozolimy; nie jest to obowiązkowe obchody tego dnia w Anglii.
W parafii: Warto przeczytać: jak dobrze przygotować się do spowiedzi.

Piątek, 30 października 2026 — Piątek XXX tygodnia — miłosierdzie ważniejsze od pozorów

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXX tygodnia zwykłego (zielony), II tydzień psałterza.
Czytania: Flp 1,1–11; Ps 111 (110); Łk 14,1–6.
Istota dnia: Święty Paweł dziękuje Bogu za wspólnotę w Filippi i prosi, aby jej miłość coraz bardziej wzrastała w poznaniu i rozeznaniu. Dojrzała miłość nie jest ślepym uczuciem, lecz zdolnością wybierania tego, co naprawdę dobre. Jezus, goszcząc u jednego z przywódców faryzeuszów, uzdrawia chorego człowieka i stawia pytanie o sens szabatu. Jego czyn pokazuje, że prawdziwa świętość nie może być obojętna wobec ludzkiego bólu. Przed dniami modlitwy za zmarłych warto zatroszczyć się zarówno o żyjących, którzy potrzebują naszej obecności, jak i o tych, którzy odeszli, powierzając ich Bożemu miłosierdziu. Uzdrowienie człowieka chorego na wodną puchlinę dokonuje się w czasie posiłku u faryzeusza. Jezus stawia pytanie o sens szabatu: czy wolno wtedy ratować i uzdrawiać? Nie otrzymuje odpowiedzi, ponieważ miłosierdzie demaskuje wygodne usprawiedliwienia. Święty Paweł modli się tymczasem, aby miłość wiernych dojrzewała w poznaniu i wyczuciu tego, co właściwe. U progu listopada warto połączyć taką wrażliwość z pamięcią o zmarłych: przygotować wypominki, uporządkować grób albo pomodlić się za osoby zapomniane.
Cytat: „Aby miłość wasza doskonaliła się coraz bardziej” (por. Flp 1,9).
Modlitwa: Boże miłosierny, naucz mnie wybierać dobro i nie zasłaniać się pozorami pobożności.
Praktyka: Przygotuj kartkę na wypominki i poświęć chwilę na modlitwę za bliskich zmarłych.
Pamięć dnia: Dzień modlitwy za chorych i za zmarłych; duchowe przygotowanie do listopada.
W parafii: O przygotowaniu do listopada: pięć sposobów pomocy duszom czyśćcowym.

Sobota, 31 października 2026 — Sobota XXX tygodnia — pokora i pamięć o zmarłych

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXX tygodnia zwykłego (zielony); możliwe sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny. II tydzień psałterza.
Czytania: Flp 1,18b–26; Ps 42 (41); Łk 14,1.7–11.
Istota dnia: Święty Paweł mówi o życiu zakorzenionym w Chrystusie: pragnie być z Panem, lecz rozumie wartość pozostania przy wspólnocie i służenia innym. Ewangelia o zajmowaniu pierwszych miejsc na uczcie odsłania mechanizm pychy. Jezus uczy, że prawdziwej wielkości nie zdobywa się walką o zaszczyty, ale pokornym stawaniem w prawdzie. Ostatni dzień października naturalnie kieruje myśli ku świętym i zmarłym. Tego dnia parafia zapowiedziała modlitwy na cmentarzach, stanowiące przygotowanie do uroczystości Wszystkich Świętych 1 listopada i Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych 2 listopada. Nad grobami pamiętamy, że chrześcijańska nadzieja nie kończy się na przemijaniu. Gdy zaproszeni na ucztę zajmują pierwsze miejsca, Jezus odsłania przywiązanie człowieka do znaczenia i pochwał. Pokora nie oznacza pogardy dla siebie, lecz uznanie prawdy: każdy z nas żyje dzięki łasce i potrzebuje innych. U progu uroczystości Wszystkich Świętych perspektywa ta staje się szczególnie wyraźna. Odwiedziny cmentarza i wypominki są wyrazem wiary w życie wieczne, a nie jedynie wspomnieniem przeszłości. Modlimy się za zmarłych z nadzieją, że Bóg jest wierny swojej obietnicy zmartwychwstania.
Cytat: „Każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony” (Łk 14,11).
Modlitwa: Jezu, naucz mnie pokory i przyjmij do swego pokoju wszystkich naszych bliskich zmarłych.
Praktyka: Weź udział w modlitwie za zmarłych lub pomódl się w domu za osoby, o których nikt nie pamięta.
Pamięć dnia: Modlitwy za zmarłych na cmentarzach w parafii — godz. 14.30; dokładne miejsca według parafialnych plakatów.
W parafii: Zajrzyj do ogłoszeń o modlitwach na cmentarzach oraz artykułów o Wszystkich Świętych i Dniu Zadusznym.

Duchowe przesłanie tygodnia

Niedziela przypomina, że miłość Boga i miłość człowieka stanowią jedno przykazanie o dwóch nierozdzielnych wymiarach. Poniedziałkowe uzdrowienie kobiety pochylonej pokazuje, że religijna gorliwość bez współczucia traci sens.

Wtorkowe obrazy ziarnka gorczycy i zaczynu uczą zaufania małym początkom. Środowe święto Apostołów Szymona i Judy ukazuje Kościół budowany na Chrystusie, który gromadzi różne osoby w jednej wierze. Kolejne dni zapraszają do wytrwałości, rozeznania i życia bez potrzeby zajmowania pierwszych miejsc.

Zakończenie miesiąca prowadzi ku pamięci o zmarłych. Modlitwa na cmentarzu nie jest tylko tradycją rodzinną: wyraża wiarę w zmartwychwstanie, komunię świętych i Boże miłosierdzie.