„Niech zniknie gniew, niech przyjdzie przebaczenie – bo tylko w jedności jest nasza siła.”
Kościół wspomina św. Poncjana, papieża (†235), oraz św. Hipolita, kapłana i uczonego teologa (†235). Ich losy ukazują moc Ewangelii, która prowadzi od sporu do pojednania. Obaj ponieśli męczeństwo na wygnaniu, dając czytelne świadectwo wierności Chrystusowi.
Św. Poncjan
Papież w latach 230–235, zatroskany o jedność i czystość wiary. W czasie prześladowań za cesarza Maksymina Traka został aresztowany i zesłany do ciężkich robót w kopalniach Sardynii.
Św. Hipolit
Wybitny teolog i gorliwy kapłan rzymski. W sporze o dyscyplinę pokutną wszedł w konflikt z biskupem Rzymu i został uznany za antypapieża. Skazany na zesłanie, trafił również na Sardynię.
Na wygnaniu Poncjan i Hipolit spotkali się twarzą w twarz. Wobec cierpienia i śmierci spory straciły znaczenie: Hipolit wyrzekł się roszczeń, uznał prawowitość Poncjana, a papież przebaczył. Ich pojednanie stało się najpiękniejszym rozdziałem tej historii – zwycięstwem łaski nad podziałem.
Obaj zmarli w trudach zesłania, wycieńczeni pracą w kopalniach. Ciała sprowadzono później do Rzymu i złożono z czcią. Kościół czci ich razem, podkreślając wymowę pojednania jako wzór dla wszystkich wierzących.
- Hipolit należy do pierwszych wielkich pisarzy Kościoła; przypisuje mu się komentarze biblijne i hymny.
- Ich zgoda na zesłaniu bywa nazywana „pojednaniem na kamieniach” – od surowego krajobrazu Sardynii.
- W sztuce przedstawiani razem: Poncjan w szatach papieskich, Hipolit w stroju kapłańskim, z krzyżem męczeńskim.
Boże, który w swoim miłosierdziu doprowadziłeś świętego papieża Poncjana i kapłana Hipolita do jedności w męczeństwie, spraw, abyśmy potrafili przebaczać i szukać jedności w Twojej prawdzie. Umocnij nas w wierze, abyśmy wytrwali przy Tobie w każdej próbie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Patronat: zgoda w Kościele, pojednanie, przebaczenie.
Miejsca kultu: Rzym i Sardynia.
