Aureliusz Augustyn urodził się 13 listopada 354 roku w Tagaście (dzisiejsza Algieria). Jego matką była św. Monika, chrześcijanka znana z wytrwałej modlitwy, a ojciec Patrycjusz – poganin, który nawrócił się pod koniec życia. Augustyn od młodości wyróżniał się inteligencją i talentem retorycznym. Studiował w Kartaginie, gdzie wpadł w towarzystwo, które odciągnęło go od wiary. Przez kilkanaście lat związany był z manicheizmem, później zafascynował się filozofią platońską. Przełom nastąpił w Mediolanie, gdzie spotkał św. Ambrożego. Słowa biskupa, a także modlitwy matki Moniki, doprowadziły go do decyzji o chrzcie. W Wielką Sobotę 387 roku Augustyn przyjął chrzest z rąk Ambrożego. Po powrocie do Afryki został kapłanem, a w 395 roku biskupem Hippony. Posługę pełnił 35 lat, głosząc kazania, pisząc dzieła teologiczne i broniąc wiary przed herezjami. Zmarł 28 sierpnia 430 roku podczas oblężenia Hippony przez Wandalów.
Duchowość i nauczanie
Św. Augustyn kładł nacisk na łaskę Bożą jako źródło zbawienia, potrzebę wewnętrznego nawrócenia i umiłowanie prawdy. Jego słynne „Wyznania” to modlitewny dialog z Bogiem, a „O Państwie Bożym” – fundament chrześcijańskiej filozofii historii.
Znaczenie
- Jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła łacińskiego.
- Patron teologów, filozofów, drukarzy i osób poszukujących prawdy.
- Wzór dla grzeszników powracających do Boga.
Ciekawostki
- Jego matką była św. Monika, której wspomnienie obchodzimy dzień wcześniej.
- Napisał ponad 100 dzieł teologicznych, w tym komentarze do Pisma Świętego.
- Był mistrzem retoryki, co wykorzystywał w kaznodziejstwie.
Skrót do biuletynu
28 sierpnia wspominamy św. Augustyna – biskupa i Doktora Kościoła, autora „Wyznań”, którego życie jest przykładem mocy łaski Bożej.
