Przez wstawiennictwo św. Błażeja, biskupa i męczennika, niech Cię Bóg uchroni od wszelkiej choroby gardła i każdej innej choroby. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Błogosławieństwo gardeł
W latach 1346–1353 Europę, Azję i Afrykę Północną pustoszyła dżuma, powszechnie nazywana „czarną śmiercią”. Była to najbardziej śmiercionośna pandemia w historii ludzkości, a ostrożne szacunki jej ofiar śmiertelnych sięgnęły ponad 25 milionów ludzi. Prawie połowa ludności w Europie zmarła w wyniku tej pandemii. W czasie tej zarazy wielu katolików gorliwie się modliło. Z tego chaosu wyłoniło się nowe nabożeństwo do „Czternastu Świętych Wspomożycieli”. Tymi świętymi pomocnikami było czternastu świętych, o których wierzono, że są potężnymi wstawiennikami, szczególnie w leczeniu chorób. Wśród tych czternastu jest dzisiejszy święty.
Niewiele wiadomo o św. Błażeju. Najwcześniejsza wzmianka o jego życiu została napisana około 200 lat po jego śmierci przez pisarza medycznego Aëtiusa Amidenusa, który mówił o wstawienniczej mocy św. Błażeja, pomagającej uwolnić przedmioty utknięte w gardle. Nieco bardziej szczegółowe Dzieje św. Błażeja powstały około 400 lat po jego śmierci. Niezależnie od tego, czy historie o nim spisane są prawdziwe, czy też nie, pewne jest to, że wierni od wieków pobożnie szukali jego wstawiennictwa i praktyka ta jest kontynuowana do dziś w formie błogosławienia gardeł w dniu jego święta.
Legenda głosi, że Blaise był znakomitym lekarzem w swoim rodzinnym mieście Sebaste w Armenii, współczesnym Silvas w Turcji. W młodości studiował wielu wielkich filozofów. Kiedy zmarł biskup Sebaste, na nowego biskupa wybrano Błażeja, ciesząc się powszechnym uznaniem „całego ludu”. Mówiono o nim, że jest człowiekiem wielkiej wiary i cnót, troszczącym się o swój lud zarówno ciałem, jak i duszą. Wielu przychodziło do niego po uzdrowienie fizyczne jako lekarz, ale także otrzymało wiele cudów. Wielu innych przychodziło do niego po duchowe uzdrowienie, którego udzielała mu jego głęboka wiara. Według tej samej legendy nawet zwierzęta słuchały go i wykonywały jego polecenia, a on uzdrawiał je z dolegliwości.
W roku 313 współrządzący cesarze rzymscy, Konstantyn I i Licyniusz, wspólnie wydali edykt mediolański, który ustanowił tolerancję religijną w całym Cesarstwie Rzymskim. Natomiast Dzieje św. Błażeja podają, że w roku 316 namiestnik Kapadocji, działając na rozkaz Licyniusza, zaczął aresztować i zabijać chrześcijan. Według doniesień, wśród aresztowanych był biskup Blaise.
Legenda głosi, że podczas podróży Blaise'a do więzienia chłopiec zakrztusił się ościem, a matka chłopca wysłała syna do Blaise'a, aby się modlił. Biskup Blaise cudownie uzdrowił go na miejscu. Inna historia głosi, że w drodze do więzienia kobieta błagała go, aby uratował jej świnię, którą złapał wilk. Biskup Blaise nakazał wilkowi wypuścić świnię, a wilk posłuchał. W dowód wdzięczności kobieta przyniosła Blaise'owi dwie świece woskowe, aby oświetlić jego celę więzienną.
Pomimo tych cudów gubernator nalegał, aby biskup Blaise wyrzekł się wiary chrześcijańskiej, czego Blaise odmówił. Dlatego na rozkaz gubernatora Błażej został rozszarpany metalowymi grzebieniami używanymi do czesania wełny, a następnie ścięty.
Dziś św. Błażej jest patronem czesaczy wełny ze względu na legendę o jego torturach i śmierci przez metalowe grzebienie. Jest patronem zwierząt ze względu na rzekomą władzę nad nimi. Jest patronem chorób gardła i innych chorób, ze względu na historię, że uzdrowił chłopca kośćmi utkniętymi w gardle, był lekarzem i cudownie uzdrawiał wielu innych z ich dolegliwości. Do błogosławienia gardeł używa się dziś dwóch świec woskowych, co wynika z legendy o świecach przyniesionych mu do więzienia przez wdzięczną kobietę.
Kiedy zastanawiamy się nad tymi historiami przekazywanymi przez lata, być może najważniejszą historią do rozważenia jest historia wiary, którą tak wielu ludzi miało przez wiele stuleci za wstawiennictwem św. Błażeja. Od ludzi, którzy mogli zwracać się do niego o modlitwy w czasie jego posługi, przez tych, którzy prosili o jego wstawiennictwo podczas Czarnej Śmierci wieki temu, po błogosławieństwa kapłańskie dzisiaj podczas Mszy św., w których używano świec do błogosławienia gardeł – Bóg posługiwał się św. Błażejem w sposób, który nie mógł tego nigdy przewidzieć.
To powinno nas utwierdzić w przekonaniu, że Bóg chce, abyśmy w potrzebie zwrócili się do wstawiennictwa świętych. Chociaż Bóg jest w pełni zdolny do bezpośredniego odpowiadania na nasze modlitwy, często decyduje się skorzystać z pośrednictwa innych, aby udzielić swojej łaski. Zastanów się nad swoim nabożeństwem do św. Błażeja i wszystkich świętych. Znajdź swojego wyjątkowego patrona. Powierz mu swoje modlitwy i wiedz, że kiedy to zrobisz, twój patron ofiaruje ciebie i twoje potrzeby Bogu.
