Urodzona: 23 kwietnia 1464, Nogent-le-Roi, Francja
Zmarła: 4 lutego 1505, Bourges, Francja
Kanonizowana: 28 maja 1950 przez papieża Piusa XII
Rozważanie
Święta Joanna de Valois przyszła na świat jako córka króla Ludwika XI we Francji. Od najmłodszych lat doświadczała cierpienia i odrzucenia — jej ojciec nigdy nie zaakceptował jej z powodu wrodzonej niepełnosprawności. Joanna była dzieckiem cichym, pokornym i głęboko religijnym. Wbrew własnej woli została wydana za mąż za Ludwika Orleańskiego, przyszłego króla Francji, lecz ich małżeństwo zostało później unieważnione z powodów politycznych.
Joanna przyjęła cierpienie i upokorzenie jako drogę do Boga. Po unieważnieniu małżeństwa zamieszkała w Bourges, gdzie oddała się modlitwie, pokucie i dziełom miłosierdzia. To właśnie tam, wsłuchując się w głos Boży, założyła zakon Annuncjatek — Zgromadzenie Najświętszej Maryi Panny od Zwiastowania. Jego duchowość opierała się na pokorze, zaufaniu Bożej Opatrzności i naśladowaniu cichości Maryi.
Jako przełożona nowego zgromadzenia Joanna prowadziła swoje siostry przykładem łagodności i prostoty. Mimo własnych słabości i cierpienia, była dla innych źródłem pocieszenia i nadziei. Jej życie naznaczone było dyskrecją, modlitwą i bezinteresowną troską o ubogich. Pokora Joanny nie była ucieczką od świata, lecz głębokim oddaniem się woli Bożej.
Święta Joanna de Valois zmarła w opinii świętości, pozostawiając po sobie nie tylko nowy zakon, ale i przykład zaufania Bogu nawet w największych przeciwnościach. Jej kanonizacja przypomina nam, że każde cierpienie i odrzucenie mogą stać się drogą do świętości, jeśli zostaną przyjęte z miłością i zawierzeniem.
Do dalszego rozważenia
Zastanów się, czy w twoim życiu są sytuacje, które wymagają przyjęcia krzyża lub pokornego poddania się Bożej woli. Poproś św. Joannę o wstawiennictwo, byś potrafił zobaczyć w tym drogę do głębszego zjednoczenia z Chrystusem.