Święty Apolinary

9 maja 549 r. biskup Maksymian z Rawenny, znajdującej się we współczesnych Włoszech, poświęcił kościół świętemu Apolinary. Kościół ten, jeden z niewielu włoskich kościołów ze skarbem sztuki bizantyjskiej, nadal stoi. Jego największym skarbem są jednak szczątki samego świętego. Choć niewiele wiadomo na temat jego życia, od wieków czczony jest jako pierwszy biskup Rawenny, a wielu prosi o jego wstawiennictwo.

Według jednej z tradycji Apolinary urodził się w Antiochii, w dzisiejszej Turcji. Święci Paweł i Barnaba głosili kazania w Antiochii (Dzieje Apostolskie 11:26), a tam po raz pierwszy nazwano naśladowców Chrystusa chrześcijanami. Konstytucje Apostolskie , dokument z końca IV wieku, również odnotowują, że św. Piotr głosił kazania w Antiochii i pełnił funkcję pierwszego biskupa miasta, zanim został pierwszym biskupem Rzymu. Możliwe, że podczas pobytu w Antiochii Apolinary został nawrócony na wiarę przez św. Piotra, a nawet wcześniej przez samego Jezusa, będąc jednym z siedemdziesięciu dwóch wysłanych na misję przez Jezusa. Niezależnie od tego, tradycja głosi, że św. Piotr wyświęcił Apolinary'ego na biskupa i wysłał go do Rawenny, aby służył jako pierwszy biskup tego miasta.

W Rawennie biskup Apolinary głosił Dobrą Nowinę, przyciągając wielu konwertytów. Podobnie jak wielu wczesnych uczniów, był również cudotwórcą. W tamtym czasie Rawenna była ważnym miastem portowym dla Imperium Rzymskiego, pełnym budynków, dróg, akweduktów, łaźni i targowisk. Dominującą religią była religia Cesarstwa Rzymskiego, czcząca różnych pogańskich bogów i boginie za pomocą świątyń i rytuałów. Dlatego, gdy biskup Apolinary przybył do Rawenny i zaczął głosić Ewangelię Jezusa Chrystusa, wielu postrzegało chrześcijaństwo jako bezpośrednie zagrożenie dla ich sposobu życia i przekonań. Obywatele, którzy mu się sprzeciwiali, pobili go i wygnali z miasta. Tradycja głosi, że został znaleziony bliski śmierci na brzegu morza, gdzie współwyznawcy go uratowali i ukryli.

Pomimo tych prześladowań i determinacji, by dokończyć swoją misję, biskup Apolinary powrócił do Rawenny. Tym razem został schwytany, zmuszony do chodzenia po rozżarzonych węglach i ponownie wygnany z miasta. Następnie przebył około sześćdziesięciu mil na zachód do miasta dzisiejszej Emilii-Romanii, gdzie kontynuował swoją misję i pozyskał wielu konwertytów.

Niezrażony nawracaniem mieszkańców Rawenny, biskup Apolinary powrócił po raz trzeci, tylko po to, by znów napotkać wielki opór. Tym razem, jak się mówi, został pocięty nożami i polano mu rany wrzącą wodą. Po jego wytrwałym głoszeniu Ewangelii, jego oprawcy uciszyli go, bijąc go kamieniami w usta. Po kilku dniach przykucia łańcuchami w lochu, nie tylko został ponownie wyrzucony z miasta, ale także umieszczony na statku do Grecji, skutecznie pozbywając się go z mieszkańców Rawenny.

W Grecji biskup Apolinary kontynuował swoją posługę głoszenia kazań i czynienia cudów. Jednak po pozyskaniu wielu konwertytów lokalni kapłani pogańscy skarżyli się, że jego obecność zakłóca ich komunikację z bogami i boginiami za pośrednictwem ich wyroczni. W rezultacie biskup Apolinary został umieszczony na statku i wrócił do Rawenny.

Kiedy biskup Apolinary powrócił do Rawenny, Wespazjan był już cesarzem rzymskim. Chociaż cesarz Wespazjan nie brał udziału w prześladowaniach chrześcijan na terenie całego imperium, był świadomy skarg na nich. Legenda głosi, że aby zwrócić się do tych nowych „pogan”, których nazywano chrześcijanami, Wespazjan nakazał wygnanie niektórych chrześcijan, w tym biskupa Apolinary'ego. Po czwartym wywleczeniu z miasta, Apolinary został pobity w Klasztorze, na południe od Rawenny, i ponownie pozostawiony na pewną śmierć. Nie wiadomo, czy zmarł w wyniku tego ostatniego pobicia, ale mimo to jest czczony jako męczennik w kalendarzu liturgicznym Kościoła. Uważa się, że święty Apolinary pełnił funkcję pierwszego biskupa Rawenny przez dwadzieścia do dwudziestu sześciu lat. Inne dowody historyczne z VII wieku sugerują, że mógł w rzeczywistości żyć sto lat później, umierając podczas prześladowań cesarza Septymiusza Sewera pod koniec II wieku.

Chociaż wiarygodne dane nie pozwalają na ustalenie historycznej dokładności legend przypisywanych świętemu Apolinaryemu, fakt jego czci jest dobrze znany co najmniej od VI wieku, kiedy to po raz pierwszy poświęcono wyżej wymienioną bazylikę w Rawennie. Papieże w VI i VII wieku zachęcali do jego czci. Inne kościoły zostały zbudowane na jego cześć w Rzymie, Bolonii, Francji i Niemczech. Dziś nadal poszukuje się jego wstawiennictwa, a jego relikwie są czczone w bazylice Sant'Apollinare Nuovo w Rawennie.

Kiedy czcimy tego wczesnego biskupa Kościoła, weźmy pod uwagę fakt, że jego praca dzielenia się Ewangelią nadal ma wpływ na wielu ludzi. Po pierwsze, nawróceni, których pozyskał, pomogli rozprzestrzenić Ewangelię we wczesnym Kościele, a Kościół jest tym, czym jest dzisiaj, dzięki takim bohaterskim świętym. Po drugie, jego świadectwo Ewangelii nadal inspiruje wielu, którzy słyszą jego historię i inspirują się jego życiem. Kiedy dziś szukasz jego wstawiennictwa, zobowiąż się do naśladowania jego przykładu. Kiedy spotykasz się ze sprzeciwem wobec Ewangelii lub wrogością ze strony współczesnego świeckiego świata wobec twojej wiary, bądź silny i staraj się pozostać silnym w wierze, składając świadectwo na każdy sposób, w jaki jesteś powołany.