Banner

Serca Pana JezusaW piątek po drugiej niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego, czyli bezpośrednio po zakończeniu tradycyjnej oktawy Bożego Ciała – Kościół obchodzi uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Uroczystość ku czci Najświętszego Serca została ustanowiona w związku z objawieniami, które w latach 1673-1675 otrzymała św. Małgorzata Maria Alacoque (1647-1690). W 1765 r. papież Klemens XIII ustanowił to święto dla zakonu wizytek, z którego pochodziła św. Małgorzata, oraz dla kilku innych zakonów i diecezji. W roku 1856 papież Pius IX postanowił o jego obchodzeniu w całym Kościele. Sam Chrystus we wspomnianych objawieniach wyraził pragnienie ustanowienia święta ku czci Jego Serca w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała.

Drugą ważną postacią, która przyczyniła się do propagowania kultu Serca Pana Jezusa był o kilkadziesiąt lat starszy od św. Małgorzaty św. ks. Jan Eudes (1601-1680). Szerzenie nabożeństwa do Serca Pana Jezusa i Serca Maryi było głównym programem jego kapłańskiej misji. To on jako pierwszy podjął myśl o publicznym kulcie Najświętszego Serca Pana Jezusa i Serca Maryi – kapłan traktował obydwa te kulty jako nierozdzielne. Św. Jan Eudes ułożył oficjum i Mszę świętą ku czci obu Serc (na które po kilkudziesięciu latach otrzymał kościelną aprobatę) oraz założył rodzinę zakonną pod ich imieniem. Wydał też książeczkę O nabożeństwie do Najśw. Serca Jezusa i Maryi.

Znaczenie kultu Serca Jezusowego

Dokumentem kościelnym, który bodaj najbardziej komplementarnie traktuje o kulcie Najświętszego Serca Pana Jezusa jest encyklika Piusa XII Haurietis aquas. Omawiając teologię, znaczenie i właściwe rozumienie kultu Serca Jezusowego, warto odwołać się właśnie do niej. Jak pisze papież, nabożeństwo to jest syntezą całej religii chrześcijańskiej. Kto je pielęgnuje, wyznaje istotę wiary i wypełnia podstawowe obowiązki.

Jako główna racja tego kultu jest przedstawiona ściśle Boska miłość Jezusa Chrystusa. Chodzi mianowicie o miłość, którą Słowo Wcielone posiada wspólną z Ojcem i Duchem Świętym. Ta miłość tylko w Słowie Wcielonym z powodu unii hipostatycznej (zjednoczenia natury Boskiej i ludzkiej w osobie Jezusa Chrystusa) objawia się przez fizyczne Serce ludzkiej natury Chrystusa.

Dlatego też pełny przedmiot kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa obejmuje:

Osobę Boską Chrystusa

miłość Boską wspólną z Ojcem i Duchem Świętym

samą miłość Trójcy Przenajświętszej

miłość duchową ludzką Chrystusa

miłość uczuciową ludzką Chrystusa

całe życie wewnętrzne Chrystusa człowieka.

Warto pamiętać, że ostatecznie kult oddawany Sercu Pana Jezusa, jest więc czcią i uwielbieniem, jaką oddajemy Miłości, jaką kocha nas cała Trójca Święta.

Sam Chrystus w czasie objawień udzielonych św. Małgorzacie nadał też temu nabożeństwu kierunek wybitnie wynagradzający: ma ono wynagradzać kochającemu Sercu Jezusa zranienia, jakich doznaje od dusz szczególnie pogrążonych w grzechach, oraz ludzką niewdzięczność. Powinno ono też uwrażliwiać na grzech i w imię miłości, którą Chrystus nam okazał i okazuje, mobilizować do walki ze swymi słabościami.

Formy czci Najświętszego Serca

Obok uroczystości ku czci Najświętszego Serca istnieje jeszcze kilka ważnych i rozpowszechnionych także w naszym kraju form kultu Serca Jezusowego. Wiele z nich zostało przedstawionych św. Małgorzacie w czasie siedemnastowiecznych objawień. Do najbardziej powszechnych przejawów kultu należą:

Poświęcenie w sposób szczególny Sercu Pana Jezusa całego miesiąca czerwca; w polskich kościołach codziennie odprawiane są nabożeństwa czerwcowe, podczas których odmawiamy litanię ku czci Najświętszego Serca.

Wizerunki Serca Pana Jezusa, które spotykamy często na ścianach domów w postaci obrazów czy na szyjach w postaci medalików.

Poświęcanie Sercu Pana Jezusa całych państw i narodów (poświęcenie narodu polskiego NSPJ odbyło się po raz pierwszy w roku 1921).

Obchodzenie pierwszych piątków miesiąca – Pan Jezus obiecał św. Małgorzacie, że kto przez dziewięć kolejnych przystąpi do Komunii świętej i ofiaruje ją jako wynagrodzenie za grzechy własne i rodzaju ludzkiego, ten otrzyma łaskę śmierci w stanie łaski uświęcającej, a więc uniknie ognia wiecznego.

Odmawianie litanii do Serca Jezusowego, która powstała w XVII w. w klasztorze wizytek, a często wraz z nią aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu – akt ten dołączył do litanii papież Leon XIII, gdy zatwierdzał ją oficjalnie w roku 1879.

Królem bądź nam, o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili. Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu. (…) Spraw, żeby ze wszystkiej ziemi, od końca do końca, jeden brzmiał głos: Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki.
(Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu, fragment).

Paweł Pomianek


Kontakt ze stroną

E-mail: Dotyczy tylko strony internetowej

 
 
Copyright © 2021 Polska Parafia Peterborough. Wszelkie prawa zastrzeżone.